Ko Ho Sing (1826-1890) was in de negentiende eeuw een bekend figuur in de koloniale samenleving van Nederlands-Indië. Kind van Chinese ouders, op Java geboren, begon hij met niets, werd schatrijk, en verviel weer tot de bedelstaf, zo wil het verhaal.

Van deze man is een biografie bewaard gebleven. Dat is bijzonder. Persoonlijke documenten uit de koloniale tijd van Indonesië bestaan wel maar dan hebben we het meestal over de twintigste eeuw, en vrijwel uitsluitend over Europeanen die daar woonden. Biografieën of memoires van niet-Europeanen van vóór de twintigste eeuw zijn er nauwelijks.

De biografie van Ko Ho Sing gaat over alledaagse onderwerpen, zoals de wederwaardigheden van zijn familie, een reis met vrienden, de meubels die hij uitkiest voor zijn huis, hoe hij aan de kost komt. Dat alledaagse is nu juist het leuke van het boek; daarover lezen we dus nergens anders. Het boek is vlot geschreven, in heldere taal. De vraag is wie de auteur was. Was Ho Sing dat zelf, heeft iemand anders het in zijn opdracht gedaan? Daarover geeft het boek geen uitsluitsel.

Ko Ho Sings biografie is onbekend in Nederland. Dat is niet verwonderlijk: het boek is nooit uitgegeven, laat staan vertaald (het is in het Javaans geschreven). Het wordt tijd dat daar verandering in komt. Het boek is veel te interessant om op de plank te blijven liggen.