Winkel

Dan bedenkt Ko Ho Sing iets nieuws: een winkel! In Magelang, met spullen uit de grote stad, Semarang. Kapitaal om in te kopen kan hij halen uit de opbrengst van de suiker die hij in Semarang aan de man wil brengen. Moeder is enthousiast en draagt financieel bij (de winst van de tabak, die hij aan haar gegeven had). Ze bindt hem op het hart voorzichtig om te gaan met al dat geld en het niet aan de verkeerde dingen uit te geven.

Na een reis van drie nachten – lopend, want vervoer hebben in deze tijd alleen de rijken. ’s Nachts, want dan is het koel – arriveert Ho Sing in Semarang. Een contact van moeder, Ko Wi Sjah, vindt een gegadigde voor zijn suiker. Met het nieuw verworven kapitaal gaan ze vervolgens af op een potentiële leverancier voor de winkel, Ko Soen. Die vraagt zich hardop af wat hij met deze snotneus aanmoet

‘Wie heb je daar bij je?’
‘Een kleinzoon van me,
de zoon van Ko Go Hé Té,
Ko Ho Sing.
 
Hij woont in de Kedoe.
Hij doet hier suiker.’
‘Is dat wel in de haak?
Dat wordt straks zeker de bloemetjes buiten zetten!’
 
‘Nee, het is een oppassend knaapje.
Beslist geen losbol.
Ik heb nooit iets slechts gehoord,
alleen maar goede berichten.’
‘Nou, ik zie ze meestal flink uit hun dak gaan.
 
Zeg ventje, neem dit van mij aan:
zaken doen – je kunt niet voorzichtig genoeg zijn,
en dat is het.
Als ze op een bepaalde leeftijd komen...
 
Zeg, hoe oud ben je eigenlijk?’
‘Zeventien, meneer.’
‘En als je straks weer naar Magelang gaat,
wat moet er dan mee?
 
Hoeveel geld heb je überhaupt
om dingen te kopen?
Hier, jongen, leg hier maar neer.
Morgen lever ik je een assortiment van goederen.’

Ko Soen draait langzaam bij. Ho Sing krijgt rijst, ruwe katoen, wit lijnwaad uit Europa, cachou (voor de sirih), gebloemd lijnwaad uit China in verschillende soorten. Hij is nog maar net terug in Magelang of de kist is er ook! Alles keurig verpakt, compleet, constateren moeder en zoon verrast. Ze stallen de inhoud uit op de vloer.

De winkel (waroeng) is een schot in de roos. Ko Ho Sing had het goed gezien. Van nu af gaat hij geregeld op en neer naar Semarang. Menig Chinese huisvader in Magelang zou hem best als schoonzoon willen hebben.


Copyright © 2025 Willem van der Molen