Ko Ho Sing leeft nu van de opium, marktpenningen en tabak. Hij verdient best veel, volgens de biograaf zelfs sakĕlangkung kaṭah, ‘buitengewoon veel’. De tabak (het opkopen van oogsten) vindt hij het leukst. Daar steekt hij zijn energie in. De markt (het innen van belasting, in onderpacht) doet hij niet zelf. Officieel zijn ze weliswaar met zijn drieën, maar in de praktijk doen de beide compagnons het werk.

Het gedoe met de opium, met zo’n tussenpersoon om de voorraad aan te vullen, bevalt blijkbaar toch niet. Of hindert hem de afgunst van Njo Mo Tjok? In elk geval stopt Ko Ho Sing er mee en gaat hij terug naar Magelang. Is hij thuis de enige kostwinner? Moeder steekt graag de handen uit de mouwen, maar over haar horen we momenteel niets. Van de vier kinderen onder Ho Sing wonen er drie nog thuis, twee jongens en een meisje. Ho Sing betaalt het onderwijs van de beide jongens. De oudste zus, direct onder Ho Sing, is getrouwd. Zij woont met man en kinderen eveneens in Magelang. Ho Sing en zijn vrouw Ting Njo hebben geen kinderen.

Stoppen met Njo Mo Tjok betekent niet stoppen met de opium. Integendeel, Ho Sing ontwaart weldra nieuwe mogelijkheden, bij Ko Soen in Djokjakarta, die daar de opiumpacht in handen heeft. Deze Ko Soen is iemand die zweert bij efficiëntie en graag afstand bewaart. Hij weet waar Ho Sing voor komt en laat hem onderweg al door iemand opvangen. Ho Sing krijgt te horen dat hij Mlatie, een gehucht aan de weg van Magelang naar Djokja, in onderpacht krijgen kan, mits hij daar gaat wonen en Mlatie deelt met de boodschapper; voor het tekenen van het contract krijgt hij een oproep. Ko Ho Sing gaat akkoord.

Na een poosje laat Ko Ho Sing zich in Mlatie vervangen. Maar liefst drie mensen zijn daar voor nodig. De twee belastinginners meegeteld heeft hij nu vijf mensen voor zich aan het werk. Niet slecht voor iemand van 23. Er komt nog een zesde bij als zijn zwager om een baantje vraagt. Die wordt zijn secretaris.

Ko Ho Sing heeft nu niet veel meer te doen. Hij pakt een oude hobby op, jagen (op zwijnen, gevogelte). Ko Ho Sing tot besluit omschrijvend als iemand met veel geld maar weinig mensenkennis, bereidt de biograaf de lezer voor op een nieuwe episode.