Terwijl het drama met Ko Kong Wan maar duurt, gebeuren er ook andere dingen. Zo krijgt Ko Ho Sing bezoek van een edelman die zijn geweren koopt, met de belofte later te betalen. Zijn huis wordt overvallen (de bende wordt gepakt). Kwelduivel Ko Kong Wan treedt in het huwelijk met een dame van hoge komaf. Ko Ho Sings cadeau is een dansvoorstelling. De danseres, Gemaq, en haar vier gamelanspelers komen uit Magelang (kosten: 50 Spaanse matten).

Ingrijpender is dat hij verliefd wordt op iemand anders dan zijn vrouw. Bassie – zo heet ze – werkt in Djokjakarta, bij een Nederlander met de naam Boenggar (Baumgarten? Er wonen volgens de Regeeringsalmanak verscheidene Nederlanders met die naam in Djokja). Die laat haar gaan, en zo vertrekt Bassie met Ko Ho Sing naar het dorp waar hij tegenwoordig woont, Bangaroem.
Ting Njo in Magelang, die in geen tijden bericht van haar man gehad heeft, besluit hem op te zoeken. Een confrontatie met Bassie is onvermijdelijk. De tortelduiven zitten net tegenover elkaar als Ting Njo binnenstapt. Na de begroetingen ontspint zich een korte dialoog:

De twee vrouwen kunnen het wonderwel met elkaar vinden. Ze gaan samen naar de markt, ze koken samen. Ting Njo geeft Bassie geld voor een sarong en kebaja. Bassie wil mee als Ting Njo teruggaat, maar die wil niet dat Ko Ho Sing alleen blijft en drukt haar op het hart goed voor hem te zorgen.

Als de tabakscampagne voorbij is, keert ook Ko Ho Sing terug naar Magelang. Hij laat Bassie in Bangaroem; zij mag niet mee. Maar ze houdt het alleen niet uit en komt hem achterna. Moeder is toevallig voor het huis in de weer met haar kraam. Ze roept Ting Njo er bij: ken jij deze vrouw? Als de situatie haar duidelijk is, heet ze Bassie welkom.

Ko Ho Sing ontsteekt in woede jegens zijn vrouw; ze moet Bassie wegjagen. Dat kan Ting Njo niet over haar hart verkrijgen. Ko Ho Sing bedaart.